Als je me al wat langer volgt heb je het wellicht al eens in een artikel gelezen, mijn bekkeninstabiliteit. Vandaag doe ik mijn verhaal, in de hoop dat andere moeders of mom’s to be hier wat aan hebben. Ik ben na jaren namelijk zo goed als pijnvrij en kan weer bijna alles doen.
Bekkeninstabiliteit is een groot probleem. Voorheen dacht ik…dat overkomt mij nooit! Totdat ik acht weken zwanger was van Benthe. Ik kampte al jaren met fibromyalgie (in de volksmond wekedelenreuma) dus ik dacht eerst dat ik hier last van had. Al jaren werkte ik bij Blokker en deed daar alles, soms ook natuurlijk teveel en meer dan mijn lichaam aan kon. Toen de pijn in mijn onderrug en bekken alleen maar erger werd en niet echt over ging met rust ben ik er meer mee gaan doen. Na vele bezoekjes aan de huisarts en specialisten werd er bekkeninstabiliteit geconstateerd. Dit werd ook nog eens verslechterd door mijn fibromyalgie en andersom. Een vicieuze cirkel dus.
Arbeidsongeschikt
Inmiddels had ik mij ziekgemeld bij mijn werkgever, want de klachten werden alleen maar erger. Ik kon steeds minder en ben naar de fysiotherapeut gegaan, eentje die gespecialiseerd is in bekkenproblemen. Ook moest ik naar het UWV, waarbij de arts mij ook nog eens niet geloofde. “Weet je wel zeker dat je 16 weken zwanger bent? Je hebt nog niet echt een buikje, dus ik ga je even onderzoeken en op je buik drukken.” Eerlijk…ik vond het maar een eikel!
Naarmate mijn zwangerschap vorderde (gelukkig heb ik geen andere zwangerschapskwaaltjes gehad) en mijn buik dikker werd, werd ik steeds immobieler. Dit heeft voor aardig wat frustraties gezorgd. De fysio hielp niet veel naar mijn idee, maar hier ben ik wel mee doorgegaan tot mijn bevalling. Ondertussen moest ik om de zoveel weken naar de bedrijfsarts. Gelukkig was hier wel begrip voor de situatie (je leest vaker ook verhalen over mensen die totaal niet begrepen worden en waarbij bekkenproblemen niet erkend worden) en kreeg ik een gesprek met een arbeidsdeskundige op het werk.
Gezien de werkzaamheden van mijn functie en mijn lichamelijke klachten niet goed met elkaar matchten ben ik afgekeurd voor mijn werk bij Blokker. Dit betekende dat ik er niet meer terug kon, tenzij ik helemaal beter werd. Iets dat ze niet verwachten, want eenmaal bekkenproblemen kun je ermee blijven sukkelen en moet je er mee leren leven. Ergens was ik hier blij mee, want na jaren met fibromyalgie doorploeteren en hierdoor ook vaak onbegrepen voelen werd ik eindelijk serieus genomen.
Benthe werd geboren!
Ik ging met zwangerschapsverlof, ook al zat ik in de ziektewet, en op 16 juli 2014 werd Benthe geboren. Trots, blij en gelukkig. Dat waren we natuurlijk met onze dochter. Omdat Benthe in stuit lag had ik gekozen voor een geplande keizersnede. Ze diende zich drie weken te vroeg aan, dus alsnog werd hij ongepland haha! Hierdoor hebben mijn bekken weinig geleden, want ik heb immers geen gewone bevalling gehad. De eerste weken nadat Benthe geboren was voelde ik me goed. Ik herstelde goed en mijn bekkenproblemen leken veel minder. Totdat ik een terugslag kreeg en de pijn erger werd dan dat ik tijdens de hele zwangerschap heb gehad. Ik vermoed dat dit kwam doordat ik nu voor Benthe moest zorgen en toch meer lichamelijker bezig was.
Na een tijd lang oefeningen te hebben gedaan die ik van mijn fysiotherapeut heb meegekregen ben ik daar weer heen gegaan en heb ik een aantal behandelingen gehad. Helaas hielp dit niets dus ben ik daarmee gestopt. Ik ben nog bij een osteopaat geweest (hielp niets) en heb me in het ziekenhuis in België laten onderzoeken, omdat ze hier in Venlo in het ziekenhuis niets meer met me konden. In België hebben ze scans gemaakt om alles na te checken. Daar had ik wel veel vertrouwen in de dokters, hier in Nederland hebben ze me enkel kort onderzocht en daar was de kous mee af. Gelukkig, maar ook helaas, vonden ze ook in België niets, behalve dat mijn heup gekanteld stond en ik daardoor die pijn had. Met oefeningen moest dit overgaan.
Bekkeninstabiliteit bleef
Inmiddels was het al februari 2016 en had ik nog steeds erge pijn. Ik kon niet lang lopen en geen zware lichamelijke klusjes doen in het huishouden. Een dagje gezellig weg zat er niet in, of ik moest al veel kunnen zitten. Ook de zorg voor Benthe kon ik nog steeds niet alleen. Ik heb Benthe bijvoorbeeld nooit alleen in badje kunnen doen. Je bent op zo’n moment niet alleen maar lichamelijk ‘ziek’, ook geestelijk ga je achteruit. Omdat er aan je lijf verder niets te zien is weten veel mensen niet hoeveel pijn je hebt en daardoor voel je je vaak onbegrepen en raak je in een soort isolement. Heel frusterend weer!
Revalidatietraject
Via mijn man hoorde ik van een revalidatiecentrum hier in Venlo: Ciran. Misschien heb je er wel eens van gehoord, misschien ook niet. Het is nog niet zo heel lang geleden op tv geweest (dit was overigens niet positief) en is gevestigd door het hele land. In april 2016 ben ik het revalidatietraject bij Ciran ingegaan. Dit hield in: 3 tot 4 dagen per week daar zijn. De dagen varieerden van drie tot soms wel zes uur per dag.
Het was een combinatie van sporten, fysiotherapeutische oefeningen, theorielessen in groepsvorm en een op een gesprekken met een psycholoog. Voor mij was het namelijk niet alleen een lichamelijk probleem meer, maar ook geestelijk. In augustus 2016 heb ik mijn zware traject bij Ciran afgerond en sindsdien kan ik zeggen dat ik veel minder pijn heb. Ik heb daar geleerd hoe ik moet omgaan met de pijn, hoe ik signalen herken voordat ik pijn krijg (dus wanneer ik teveel heb gedaan of wil gaan doen) en heb een nieuwe levensstijl ontwikkeld.
Mijn werk bij Blokker is verleden tijd en ik focus me dan ook op mijn gezin. Mijn levensstijl is aangepast en er zijn gewoon dingen bij die niet meer kunnen of wel kunnen indien het goed gepland wordt. Bloggen is iets dat ik ondanks mijn bekkeninstabiliteit gelukkig altijd kan blijven doen!
Onlangs is mijn tweede kindje Brody geboren (ook middels een keizersnede) en ondanks de angst dat de bekkenproblemen terug zouden komen heb ik er meer van kunnen genieten dan bij Benthe. Ik ben nog steeds pijnvrij (mits ik let op wat ik doe) en weet wat ik wel en niet meer kan of moet doen. Dit scheelt enorm! Ik geniet van mijn gezinnetje en ben ontzettend blij met wat ik nu allemaal kan en mag doen voor mijn blog.
Mocht je overigens nog vragen hebben na dit artikel of heb je zelf te kampen met bekkenproblemen of bekkeninstabiliteit en heb je een vraag? Mail me dan gerust op info@zazazoo.nl. Ik zal proberen z.s.m. te reageren!
Welke zwangerschapkwaaltjes heb jij gehad?
written by